Hayata dair ne varsa... Yemek, gezmek, okumak, sevmek ve çocuk:)

14 Ocak 2015 Çarşamba

Çarşamba, Ocak 14, 2015 | by Gözde Tarifler | Categories: , , , | 6 comments
16 Kasım 2014 pazar günü yaklaşık 60 İzmirli Yemek Blogu Yazarı senede iki kere gerçekleştirdiğimiz geleneksel buluşmamızın 7.sini yaptık.
Bu organizasyonda birbirinden iyi beş arkadaşımla beraber komite üyesiydim. Toplantı bahane birbirimizi daha yakından tanıdık, çok güzel dostluklar kurduk. İşte süper komitemizin üyeleri;

Gözde DEMİRCİ ( gözdetarifler)
Şeniz AKGÜNDÜZ (cocuklarlamutfakta)
Oya GENÇ  (İzmirdenlezzetler)
Selda ÇETİNTAŞ (Selda'nın mutfak defteri)
Fatma DAMYAN (Fatoşçatadlar)
Müjgan DAŞKIN ( Sofrakeyfim)
 
Ellerimize sağlık öncelikle gençler:) Aynen bu resimdeki gibi güle güle geçti tüm hazırlıklar ve buluşmamız...



Toplantımızı Hitay Plaza'nın en üst katındaki restoranda gerçekleştirdik, İzmir manzarası karşımızda, açık büfe kahvaltılarımız önümüzde sohbet şahane bir buluşma oldu.  Katılan tüm arkadaşlarımız memnun ayrıldılar. Biz haftalarca bugün için hazırlandık. Sponsorlar, mekan, hediyeler, misafir şefimiz, öncesi ve sonrası derken emeklerimiz boşa gitmedi:)
Bugünün anısına hazırladığımız magnetimiz, evde yüzüne en çok baktığımız buzdolabımızın kapağından selamlasın bizi diye...


 Katılımı ile bizlere renk katan iki misafirimiz vardı, biri Filiz Çatalkaya Orhan dı. Etkinliğimde Redmondu tanıttı ve Redmond Çok Amaçlı Pişirici (multicooker) ile sponsorumuz oldu. Katılımınız için teşekkürler,  sizinle tanışmak keyfti Filiz Hanım.



  Diğer misafirimiz, Osmanlı Mutfağı konusunda inanılmaz bir bilgi birikimine sahip olan Yunus Emre Akkor şefimiz bizlere evde nasıl dondurma yapabiliriz kısaca anlattı ve de geleneklerimizi unutulmaya yüz tutmuş tariflerimizi gün yüzüne çıkartmamız gerektiğinden bahsetti. Bu güzel bilgiler için tekra tekrar teşekkürler şefim. İyi ki geldiniz.

Tüm katılımcılara ya da hediye çekilişine hediye gönderen tüm sponsorlarımıza da teşekkür ederiz. Dolu dolu geçen bir buluşmaya cömertliğiniz ile renk kattınız.
Kolonyaları ile Renkli Kolonya, çikolataları ile İpeksi Tatlar lezzetlendirdiler buluşmamızı...


İşte sponsorlarımız;

1.  http://www.henkel.com.tr
2.  http://www.feast.com.tr/
3.  http://www.keskinoglu.com.tr/
4.  http://www.dogadan.com.tr/
5. http://www.calve.com.tr
6. http://www.lipton.com.tr/
7. http://www.becel.com.tr/
8.  http://www.herkessofraya.com
9.  http://www.droetker.com.tr/
10.  http://www.selva.com.tr/
11. http://www.tugbakuruyemis.com.tr/ 
12. https://www.lav.com.tr
13. https://www.facebook.com/karrapirinc 
14.  https://www.facebook.com/Kuntlar 
15. http://www.cetingidapazarlama.com/ 
16.  http://www.nestle.com.tr/
17.  http://www.algida.com.tr/
18. Duse Aksesuar
19. http://www.martiyayinlari.com/
20. https://www.facebook.com/ArkadyaKitap

21. http://www.chado.com.tr/
22. http://www.keramika.com.tr/
23. http://www.aryildiz.com/
24. http://www.imse.com.tr/
25. http://www.tazemasa.com/
26.  http://www.tarhanababa.com/
27. http://www.avon.com.tr
28. http://www.evimsaray.com.tr/
29.  http://www.atlantistablo.com/
30.  Feast Cake Studio
31. Okur Sabunları 















Son olarak toplantıdan diğer renkli kareler....










Hepinizle birlikte olmak çok güzeldi. Bu grubu biraraya getiren Figen Karavas oncelikle tesekkürüm sana. Komitedeki tüm canım arkadaşlarım, gene olsa gene yaparım sizinle.
Sevgilerimle saygılarımla...

13 Ocak 2015 Salı

Salı, Ocak 13, 2015 | by Gözde Tarifler | Categories: , , | 12 comments
Sunumu ile insanı iştahlandıran bir tarif. Her yerin köftesi var, İzmir'in ki de bir ayrı güzel.
Yapımı canım Gülzade ablama ait. Sağolsun hazırlamıştı ben sadece pişirdim. Bol malzemesi ile harika bir lezzet.Tüm malzemer fırına girmeden önce pişmiş oluyor. Yani köfteler ve patatesler kızartılıyor.
Pişirme fikri vermesi açısından ekliyorum. Tabii ki piştikten sonra resmi yok, yine açlık sanatın önüne geçmiş:)
Önceden hazırlanıp bir iki gün buzdolabında bekleyebilir çünkü tüm malzemeler pişmiş durumda, en son olarak salçalı suyunu hazırlayıp servis öncesi 30-45 dakika pişirip yemeğe hazır hale getirebilirsiniz.
Afiyet olsun..



9 Ocak 2015 Cuma

Cuma, Ocak 09, 2015 | by Gözde Tarifler | Categories: , , | 1 comment
Yoğurtsuz bir öğün ya da sofra düşünemiyorum ben, o kadar çok severim. Ama şu hazır yoğurtlardan bir türlü zevk alamadım gitti. Mandıra memleketim Ödemiş'e gider gelirken aldık durduk yoğurtları ta ki Tuna ek gıdaya başlayana kadar. Evde ona yoğurt mayalamaya başladım küçük kavanozlarda. Sonra da dedim kendime niye sadece oğlana bu güzel besini biz de hakediyoruz. Başladık yoğurt mayalamaya, hem de porselen çorba kasemde. Ebat ve mayalanma açısından rahat ettim. Tavsiye ederim.
Ben klasik yöntemle mayalıyorum. Elinin yanmayacağı ılık dediğimiz sıcaklıkta yaklaşık 2 kilo süt için 1-1,5 çorba kaşığı yoğurt ile mayalıyorum. 5-6 saat sarıp sarmalıyorum anne usulü havlu sofra bezi vs ile. Sonra da bir o kadar dolapta bekletiyorum. Sonra afiyetle yiyoruz, kimse evde yoğurt mayalamayı gözünde büyütmesin ve kolay gelsin.....




8 Ocak 2015 Perşembe

Perşembe, Ocak 08, 2015 | by Gözde Tarifler | Categories: , , , | 2 comments
Çocuklara yiyecekleri sevdirmek için anneler bir sürü değişik yöntemler deniyor, tabii ki ben de.
Tuna sütü sever, ama bazen bağırsak problemleri olduğudan sütü vermeye çekiniyorum. En son aklıma muzlu süt yapmak geldi, balla da tatlandırdım.
Çok basit ve hepimizin yaptığı  bir tarif aslında. İşte oranlar;

- 1 bardak süt
- Yarım orta boy muz
- 1 yemek kaşığı bal

Muzları küçük küçük doğradıktan sonra hepsini blendarda karıştırıyorum, bir de pipetle servis ediyorum ki, daha da cazip olsun. Süt içen çocuğumuza bir de muz ve bal yedirmiş oluyoruz.
Saygılar, selamlar....



13 Mayıs 2014 Salı

Salı, Mayıs 13, 2014 | by Gözde Tarifler | Categories: , , | 4 comments
Eminim her kreşin bir yoğurt yiyişi vardır, ben bizim yaşadığımız deneyimi paylaşmak istiyorum. Benim oğlumda işe yaradı, sakin uyumlu bir süreç olarak atlattık, bilmiyorum Tuna'nın aklından Erdil'in aklından geçenler geçmiş midir? Tabii sadece okul değil, çocuğunuzunda buna hazır olması önemli, bunu yaşayarak öğrendim.

Çocuğun hazır olmasını kendimce şöyle anlatabilirim, eğer çocuğunuz sizden hiç ayrılmamışsa, ona sizsiz de iyi zaman geçirebileceğini görmek için fırsat vermediyseniz, sizden ayrılmak onda ciddi kaygılar oluşturucaksa belki kreşe başlama aşaması biraz sancılı olabilir, belki henüz hazır değildir. 3 yaşına kadar anneden ayrı kalması kaygı yaratabilir deniyor, ben çok inanmıyorum, bırakacağınız insana siz ve çocuğunuz güveniyorsa yani anane, babanne, bakıcı gibi güvenilir insanlarsa, bunu kısa kısa başlayarak yaparsanız bence çocuğunuzda bu tatillerden zevk alacaktır. Anneden babadan uzak kalmak onu endişelendirmeyecektir, bunu yavaş yavaş ve çocuğunuza anlatarak yapabilirsiniz. Özellikle çocuğunuza anlatarak kısmına dikkat etmelisiniz, küçük gidip geliriz dememeli, planınızı onun anlayacağı dilde ona anlatmalısınız. Sizin nerede olduğunuzu ve ne zaman geleceğinizi, siz yokken kiminle nasıl kalacağını bilmeye hakkı var. Mesela ben Tuna'yı ilk defa 18 aylıkken ananesi ve dedesine bıraktım, cumartesi sabahı gidip pazar gecesi döndüm, ilk sefer olduğu için onun düzenini bozmadan bizim evde bırakarak yaptım, ona bir gece ananesi ve dedesiyle kalacağını, sonraki gece uyumadan önce geleceğimi söyledim. İşe yaradı, tabii ki uyurken beni ve babasını aramış ama ananeside benim söylediklerimle tutarlı bir anlatımla ona durumu tekrarlamış ama durumu çok da uzatmamışlar. Daha sonra da farklı koşullarda kısa kısa halasına, babannesine de bıraktım. Zamanla daha rahat daha keyiflice kalmaya başladı. Hatta 2 yaşında 9 gün bırakıp yurtdışına gittim, merak etmeyin yapılabiliyor. Dönelim kreşe:)

Tuna'nın bensiz kreşe gitmeye başlaması tam olarak bir hafta sürdü, bu haftaya alıştırma dönemi deniyor. Çocuktan çocuğa, yaşa göre bu süre değişiklik gösterebilir tabii ki. Ama bir hafta güzel bir süre.

Tuna 2.5 yaşında olduğu için benim kafamdaki kreş fikri şu şekildeydi, 3 yaşına kadar yarım gün göndermek, 3 yaşında da tam güne geçmek. Okul psikoloğumuz ve öğretmenleri ile konuştuktan sonra Tuna'nın durumuna göre de durumu değerlendirip değişiklik yapabileceğimizi konuştuk ve ilk gün başladık okula. Beraber gittik, oyun odasına beraber girdik, kendi sınıf öğretmeni onunla ilgilendi, psikoloğu onu oyun sırasında gözlemledi ve sıkılmadan sevmesi için uygun ortamı oluşturdular. Ben bir müddet sonra yan odada onu beklediğimi, oyuna devam edebileceğini söylerek diğer odaya geçtim. Onu uzaktan izlemeye devam ettim, öğretmeni onunla birebir ilgilenerek oynamaya devam etti. İlk gün ister mi diye sorduktan sonra yemekhaneye indi, sadece masada 2-3 dakika kadar oturmuş, sonra yanıma geldi ve eve döndük.

İkinci gün yine beraber gittik, bu sefer oyun odasına çok az girdim, yine onu beklediğimi, istediği gibi oyun oynayabileceğini söyledim. Öğretmeni ile oyun oynadı, öğretmeni onunla direk ilgilendi. Üçüncü gün oyun odasına ben hiç girmedim, onu beklediğimi söyledim, yine öğretmeni ile birebir oyun oynadı, sonra sınıf aktivitelerine de katıldı biraz. Ama hep öğretmenin yanında ve ilgi alanındaydı. Üçüncü gün biraz daha uzun yemekhanede kalmış ve birazda yemek yemiş. Dördüncü gün bazı işlerim vardı, öğretmeni durumunun iyi olduğunu söyleyince Tuna'ya iş için gidip geleceğimi, okul zamanı bittiğinde onu almaya geleceğimi söyleyerek çıktım, olumlu tavrı ile rahat rahat işlerimi hallettim. Tabii yine öğretmenin direk ilgisi ile geçirilen  bir gün yaşadı ve sınıf aktivitelerine katıldı. Son gün ise bir öceki gün gidişime tamam dediği için Tuna'yı kapıdan okula bıraktım ve onu almaya geleceğimi söyleyerek çıktım. Bu beş gün boyunca onu beklerken sınıf kameralarından onun durumunu izledim, huzursuz bir hali yoktu ama  biraz çekingenliği doğal olarak vardı. 

Çocuk annenin aynası olduğu için annenin okulu sevmesi çok önemli, siz severseniz çocuğunuzda sevecek olumlu yaklaşacaktır. Ona okulun güzel, eğlenceli, oyun dolu olduğundan bahsedin, ilk zamanlarda okulu seviyor musun, gitmek istiyor musun diye sormayın. Okul ile ilişkisini onun durumundan anlamaya çalışın, çocuk size hemen sevdim demeyecektir. Okula gitmek istiyor musun sorusu da riskli, hayır derse göndermeyecek misiniz. Size olan güvenini sarsmamak için ya söylediğine uymak ya da cevabını uygulayamayacağınız soruları çocuğa sormamak. Bugün kreş zamanı okulda güzel oyunlar oynayacaksın diyerek onu kreşe heveslendirmek önemli.  Anne ve baba çocuğu ben okula götüreceğim diye tatlı ve özendirici bir çekişme bile gösterebilir. 

Alışma döneminde okuldan hergün Tuna'ya bir yıldız verdiler, onu odasının kapısına astık, hergün yeni bir yıldız alalım yıldızlarımız çoğalsın diye sürekliliği sağlamaya çalıştık. Akşamları babasına göstererek yıldız alma hevesini pekiştirdik. İlk zamanlar hevesle gittikleri okula gitmek istemedikleri zamanlar oluyormuş, genel olarak da 7-8 günmüş bu durum, bizde de biraz oldu, ben heyecan heves göstererek, okulu överek bu bir iki günü atlattık. Okul konusunda kararınız kesinse ama çocuk istemedi diye bazen gönderip bazen göndermezseniz istikrarı zor yakalayabilirsiniz, duruş anne ve babaya kalıyor. Sizlerin kararlılığı onların durumlar karşısındaki tavırlarında yüzde yüz belirleyici. 

Hemen okul hakkında birşeyler anlatmayabiliyorlar, ona zaman tanımak ama öğretmeni ile durumu yakından takip etmek gerek. Okulculuk gibi oyunlar oynayarak onun okulda neler yaptığını biraz öğrenebilirsiniz. Okulda da hemen arkadaşları arasına kaynaşıp oynaması 2,5 yaş için bir kaç hafta bazen bir ay kadar bile sürebiliyormuş, o konuda da aceleci olmamak lazım. 

Her aileye, öncelikle çocuklara problemsiz bir okula başlangıç diliyorum. Ona destek olun ve kararlı olun. Sizin için ne kadar zorsa onlar için kat kat daha zor bir aşama olduğunu unutmayın, onları dinleyin ama zorlamayın. Çocukların hayalgüçleri çok kuvvetli, sizin dikkatini çekmek için değişik şeyler yapabilirler, evham yapmadan araştırın, kendisiyle ve öğretmenleri ile konuşun. Okul ile işbirliği içinde olun, arkadaşlarını öğrenin, aileleri ile tanışın, okulun hepinizin bir parçası olmasını sağlayın. Sevgilerimle....




9 Mayıs 2014 Cuma

Cuma, Mayıs 09, 2014 | by Gözde Tarifler | Categories: , , | No comments
Her ihtiyacını en ince ayrıntısına kadar düşünüp yaptığımız, kimselere emanet edemediğimiz bebeklerimiz büyüdü çocuk oldu. Şimdi biz onları nereye hangi kreşe bırakacağız, kreşe nasıl güveneceğiz? Kreş için doğru zaman geldi mi?

2.5 yaşındaki oğlumla kolay ve rahat bir kreşe alışma dönemi geçirdiğimiz için sizlerle yaşadıklarımı paylaşmak istedim, bu konuda kafasında soruları olan anne ve babalara yardımcı olması temmenisiyle yazıyorum. Anlattıklarım tamamen başımızdan geçenler ve tavsiyelerimdir, sizler kendi evlatlarınızı başkalarından daha iyi tanıyorsunuz ve son kararı yine anne baba iç güdünüz ile en doğru şekilde sizler verebilirsiniz.

Kreş hem aile hem de çocuk için çok kritik bir adım. Çocuk yanında ailesinden kimse olmadan bir birey olarak varlık göstermeye başlıyor, aile ise kendisinden uzakta çoçuğunu bir topluluk içinde yalnız bırakmayı öğreniyor.
Kim kimden daha heyecanlı orası değişir ama ben oğlumdan daha heyecanlıydım. O bizim ona anlattığımız kadarını bilirken, benim kafamda bir sürü soru vardı. Ama 2.5 yaş çocukların sosyalleşmesi ve 6 saatlik aktif oyun enerjisi olan bu küçük sıpalar için erken bir yaş değil. Neden?


Ailenin ve kreşin yeri birbirinden tamamen ayrı, hatta tamamlayıcı. Okuldaki aktif zaman ve kendi yaşıtları ile sosyalleşme imkanını düşündüğümüzde ailenin bunu evde sağlaması çok zor. Çocuklarımızın da kendi yaşıtları ile oyun oynayarak, eğitimini almış öğretmenler tarafından değişik aktivitelerle meşgul edilerek keyifli vakit geçirmeye ihtiyaçları var. Şimdi Tuna okula başladıktan sonra daha net görebiliyorum, okula gitmeyen çocuklar evde enerjilerini tüketemedikleri için ya çok hareketli, etraftan hareketliliği konusunda tepki alan durumdalar ya da daha gergin ve mutsuzlar.

Peki okula ne zaman hazırız (biz ve çocuk), nasıl bir okul, kreş seçmeliyiz?

Önce ailenin tüm bireyleri kreş fikrini kabul etmeli ki bu ilk adım. Anne gitsin baba kalsın derse çocuk bu durumu fakedip kendi istediği gibi kullanabilir.
Daha sonra okuldan beklentiler belirlenip ona göre bir araştırma yapmak lazım.
Okulun fiziksel şartları, eğitim kapsamı, eğitimin ne şekilde ve hangi yöntemler ile verildiği, aktiviteler, sınıftaki öğrenci sayıları, yaş grupları, eve mesafesi, sabah, geç sabah yarım/tam gün gibi opsiyonları, oyun alanlarının güvenli olması, temizliği, merdivenli bir okulsa merdiven güvenliği, yemek menüleri, nasıl nerde yendiği, öğretmenler, okulun idarecisi ve psikoloğu, öğretmenlerin ve idarecilerin aile ile iletişimleri, çocuğun takip edilmesi ve aile ile durumun paylaşılması, uyuma şartları, ek olanakları (kurs vs gibi), açık olduğu zamanlar, yaz tatili zamanları gibi bir sürü kriter var. Tabii bu kadar teferruattan önce çocuğumuzun okulu ve öğretmenlerini sevmesi ve okula severek gitmesi en önemli, hatta dört dörtlük kreş bulsanız da son seçimin yine çocuğunuzda olduğunu unutturmayacak en kritik göstergedir.
Okuldan neler beklediğinizi belirlerseniz, bunca kriter arasında önceliklendirme yaparak seçme yapabilirsiniz.

Ön araştırmayı yaptınız, kriterlerinizi belirlediniz ve okulları gezmeye başladınız. Sonra? Ben kritelerin yanında okuldaki çocuklarının mutluluklarına, neşelerine ve okuldaki genel durumlarına çok dikkat ettim. Gülen, mutlu, neşeli, huzurlu çocuklar mı diye baktım, okulun ve sınıfların genel olarak uyumuna, huzuruna, kargaşa içinde olup olmadıklarına baktım. Orada bulunan çocuklardan daha iyi bir gösterge olabilir mi sizce?

Bunların yanında deneyim benim için çok önemliydi ve öğretmenler ve idarecilerden edindiğim ilk intibam. Bu hisler ile oğluma güzel bir anaokulu seçtik. Ve başladık alıştırma dönemine. Alışma haftasında neler yaptık, onu da başka bir yazımda anlatacağım. 

Anne ve babalara bu zorlu ama içgüdülerinize güvenirseniz abartılmayacak seçimde başarılar dilerim. Evlatlarımızın önünde 20-25 yıllık bir eğitim hayatı var, neden güzel severek başlamasın di mi?
Sevgilerimle....



6 Şubat 2014 Perşembe

Perşembe, Şubat 06, 2014 | by Gözde Tarifler | Categories: , , | No comments

2 - 2.5 yaş aktivitelerinden yapboz Tuna'nın favorilerinden.
Tabii doğru yapbozu bulana kadar bazı denemelerimiz oldu. Tahta olanlar, standart yapbozlar vs derken doğru seçimi Burcu teyzesi sayesinde bulduk.
Erken yaşta yapboz için önemli noktalar var. Çocuğun yapboza heveslenmesi için tabii yapabilmesi ve yaparken zevk alması gerek. Bu yüzden doğru yapbozu seçelim.
İlki resim çocuğun ilgisini çekmeli.
Önce az sayılı 5-6-7 parçalı yapbozlar ile başlayıp yaptıkça sayıyı arttırmalı.
Parçalar benzersiz olmalı, bir parça başka birinin yerine uymamalı. Yoksa çok kafa karıştırıcı ve heves kırıcı olabiliyor.
Parçalar eğilip bükülme konusunda mukavemetli olmalı. Ağıza sokma, katlama, atma tutmaya maruz kalacaklar:)

Çocuğunuzla beraber önce sizde yapıp, ya da destek olup sonrasında kendi yöntemlerini bulmaları için karışmamak en güzeli.

Biz önce 6 parça, sonra 10, sonra 22 ve de 30 parçalı olanlar ile devam ediyoruz. Hayvan motifli olan yönlendirici olması açısından güzel bir yapbozdu. Bir 30 parça daha alıp sonra bir büyüğüne geçmeyi planlıyorum. Beğendiğim diğer yapbozlar ise harfler ve sayılar olanlar. Onları da bir sonraki aşamada almayı düşünüyprum.

Yapboz örneklerimiz şunlar, markası Larsen. Bu markadan resim, kalite ve benzersiz şekillerden dolayı çok memnunuz. Toyz mağazından alıyoruz.

Anne ve çocuklarına keyifli aktiviteler...






Perşembe, Şubat 06, 2014 | by Gözde Tarifler | Categories: , , | No comments
Adının ne olduğunu hiç bilmediğim o kabarık beyaz tüycüklü bitki karahindiba imiş. Hala her gördüğüm yerde üfleyesim gelir, en sonunda adını da öğrendik Sinan Sülün sayesinde.



Hikaye arıyorum ne zamandır. Hikaye okumayı çok severim ama istediğim tarzda yeni yazarlar keşfedememiştim ne zamandır. Sinan Sülün yeni genç bir yazar. 3 hikayesi var kitapta. Ben en sonuncu Karahindiba'yı çok beğendim. İkinci hikayedeki sürrealist benzetmede çok etkiliyeci.
Bir de hikayeyi yeni dönemden, gençlerden okuyalım derseniz buyrun Karahindiba..