1 Ekim 2012 Pazartesi

Keşke'siz bir yaşam için iletişim - Doğan CÜCELOĞLU


Kemeraltı'nda bir kitapçıda karşıma çıktı bu kitap. Kitabın adı "al beni oku" diye çağırdı beni. Okuması çok kolay, sadece didaktik değil örneklerle dolu sade anlatımlı ve pratik uygulaması olan iletişim örnekleri ile hafızamda bir sürü uygulanabilecek püf noktası bıraktı. Hem ikili ilişkilerde, hem ebeveyn çoçuk ilişkisi açısından değerlendirdim okurken, uygulayabilirsem uzun vadede daha faydalı olacağını düşündüğüm bu kitabı kesinlikle tavsiye ederim.
Kitaptan kısa alıntılar ekliyorum yazının devamına, sizlere fikir vermesi açısından...

"Dışardaki olay ile algınan şey farklı olabilir. Algılanan şeye 'fenomen' adını veriyoruz. Biz insanlar, yalnız algıladığımız kadarını biliriz, yani ancak fenomen dünyasının farkındayız"

"Algılama özgürlüğü olmayan bir insanın, bireysel ve sosyal özgürlüğünden söz edemeyiz."

"İnsanların algılamasının değişmesi, ancak bireyin kendisinin zeminini değiştirmesi ile mümkündür."

"İnsanın en önemli çoşku ve motivasyon kaynağı, yaşamındaki anlamdır."

"Kişi yaşamında farklı sonuçlar elde etmek için, şimdiye kadar yapageldiğinden farklı bir davranışta bulunmalıdır. Şimdiye kadar yapageldiği şeyleri tekrar ettiği halde, yaşamında farklı sonuçlar beklemek, doğanın gerçeğine uymaz."

"İki insanın birbirinin farkına vardığı andan itibaren iletişim başlar."

"Dokunulan ve sevilen çocuk, hastalıklara karşı direnç geliştirmektedir. Kucaklanan ve öpülen çocuk, kendisine hiçbir şey söylenmese dahi, sevildiğini ve değer verildiğini bilmekte ve hem ruhen hem bedenen daha sağlıklı gelişmektedir."

"Boşanmayı düşünen çiftler birbirine masaj yapmaya başlayınca, büyük bir çoğuluğu boşanmaktan vazgeçmiştir."

"İç ve dış dünyası arasındaki mesafe, bireyin yaşamındaki en büyük stres kaynağıdır."

"Acaba sosyalleşmede aşırıya kaçma ve aşırı sosyalleşme olabilir mi? Evet olabilir. Üstelik can'ı ikinci plana itip yaşamda en önemli şeyin sosyal yüz olduğunu çocuklarımıza sosyalleşme sürecinde bizzat biz öğretiriz.'Başkaları ne der?', 'Çok ayıp', 'Sakın kimse görmesin, sonra senin hakkında ne düşünürler!' gibi hep sosyal yüzü vurgulan bir yetişme tarzı içinde, çocuk kendi özünü önemsememeyi öğrenecektir. Kanımca aşırı sosyalleşme ve bunun sonucu olarak bireyselliği kaybetme, toplumumuzda sık sık rastlanan bir durumdur."


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Yorumlarınız benim için çok önemli, vakit ayırdığınız için çook teşekkürler...